[รักวุ่นๆ กับคุณเลขา]
[มีออร่า]
[เลขาในตำนาน]
[พี่ชาย]
[เพื่อน]
คุณบอกชอบฉันตั้งหลายครั้งแล้ว
ขอโทษนะคะที่ตอบรับคำสารภาพของคุณช้า
ฉัน...
ชอบคุณค่ะ
ไปด้วยกันนะ
ฉันไม่อยากไปคนเดียว
ไปกับฉันนะ
[ตอนที่ 9]
เดี๋ยวก่อน
งั้นมาคุยกันให้รู้เรื่องเลยดีมั้ย
คะ
เราเลิกเป็นกิ๊ก มาเป็นแฟนกันแล้ว
ใช่มั้ย
- ถูกต้องนะคะ - "ถูกต้องนะคะ"
พูดอย่างกับคุณปัญญา
ทำไมต้องทางการขนาดนั้น
แต่มันก็จริงนี่คะ
รอด้วยสิ
แฟนจ๋า
แฟนจ๋า รอก่อน
รอด้วยสิ แฟนจ๋า
กลับบ้านดีๆ นะคะ
ทำไมมองแบบนั้นล่ะ
ยังไม่อยากแยกกันเลย
เลขาคิม
อย่างที่บอกนะ ฉันฉลาด
สุขภาพแข็งแรง รวยและเก่งมาก
เพราะฉะนั้น
แต่งงานกันนะ
ขอแบบเร็วที่สุด
เราเพิ่งคบกันไม่ถึงชั่วโมงเลยนะคะ
มันไม่เร็วไปหน่อยเหรอ
ใครกันแน่ที่รีบ
อะไรนะคะ
เปล่า
เข้าบ้านสิ
ค่ะ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ
ไปละนะ
สนุกจัง!
ตาพี่แล้วนะ
ฉันจะช่วยผลักจากด้านหลังให้ด้วย
ขอบใจนะ
แต่ว่าพี่รู้มั้ย
มีโซจะแต่งงานกับพี่นะ
แต่งงานเหรอ
อื้ม พี่เหมือนเจ้าชายเลย
สัญญาแล้วนะ
ไว้พี่จะกลับมาหามีโซนะ
ทนไม่ไหวแล้วนะ
กลับมาทำไมเหรอคะ
กลัวจะมีคนนอนคิดถึงทั้งคืน
เลขาคิมนั่นแหละ
ฉันกลับมาเพราะกลัวเธอจะคิดถึงฉันทั้งคืน
รู้ใช่มั้ย
ว่าฉันไม่เคยให้โอกาสที่สองกับใคร
แต่ฉันอยากให้โอกาสกับเธอ ไม่ว่าจะครั้งที่สองหรือสาม
โอกาสที่เธอจะได้เจอฉัน
ว่าไง
รู้สึกเป็นเกียรติมั้ย ที่ได้เป็นคนพิเศษของฉันขนาดนี้
ค่ะ เป็นเกียรติมากค่ะ
ฝันดีนะ เลขาคิม
รู้ความหมายของคำว่าฝันดีใช่มั้ย
รู้สิคะ ฉันจะฝันถึงคุณค่ะ
ขอกอดอีกครั้งนะ
ฉันว่า...
คืนนี้ฉันก็น่าจะฝันดีเหมือนกัน
พรุ่งนี้มีประชุมกับผู้บริหารนะคะ
รีบกลับบ้านไปนอนดีกว่า
วันนี้เธอจะบ่นฉันยังไงก็ได้นะ
เข้าบ้านเถอะ
กลับไปก่อนสิคะ
เจ้ามุมปาก หยุดยกขึ้นไปแบบนั้นนะ
ดูท่าจะห้ามไม่ได้แล้วสิ
สัญญาแล้วนะ
ไว้พี่จะกลับมาหามีโซนะ
จริงนะ
พี่จะกลับมาหามีโซจริงๆ นะ
อืม
มีโซจะไม่ลืมชื่อพี่เลย
พี่อีซองยอน
ใช่
พี่ซองยอนจริงๆ ด้วย
เขาไม่สบายเหรอ
ทำอะไรไม่เป็นตัวเองสักอย่าง
- คะ - ยองจุนน่ะ
ตอนประชุมก็นั่งสัปหงก
นี่ก็หลับ
อีกแล้วเหรอคะ
เมื่อเช้าก็ตื่นสาย
เกือบเข้าประชุมไม่ทัน
อียองจุนผู้ยิ่งใหญ่เสียมาดซะแล้วเหรอ
เขาเป็นอะไร
ไม่ทราบค่ะ
อ้อใช่
อยากดูอะไรตลกๆ มั้ย
ตลกเหรอคะ
รองประธาน
อะไร
ชอบแม่หรือพ่อมากกว่ากัน
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะตอบคนยันตอนนอน
สมองอียองจุนต้องทำงาน วันละ 24 ชั่วโมงแน่ๆ
นั่นสิคะ ฉันก็เพิ่งรู้
ผมเพิ่งเคยเห็นเขาผ่อนคลายแบบนี้นะ
หรือว่ามีเหตุการณ์อะไร
ที่ทำให้เขาเปลี่ยนกระบวนการคิดไปแบบนี้
เลขาซอล กำลังไปแล้ว
ช่วยเตรียมเอกสาร...
ตัดสายอีก ไปก่อนนะเลขาคิม
คุณอีคะ
คุณอี
คราวก่อนเขาตื่นเพราะฝันร้าย
แต่ตอนนี้เขาดูผ่อนคลายมาก
จะไปไหน ทิ้งคนนอนอยู่ได้ยังไง
ถ้ามีคนมาเห็นล่ะคะ
ไม่มีใครกล้าบุ่มบ่ามเข้ามาหรอก
ไม่ต้องกลัว
ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น
แล้วมันเรื่องอะไร
มาปลุกความต้องการที่หลับใหลของคนอื่น ก็น่าจะเตรียมไว้แล้วนะ
อะไรหลับนะคะ
ความต้องการ
"ความต้องการ" เหรอ พูดจาบัดสีบัดเถลิง
เหมือนเป็นเรื่องปกติได้ยังไง
เตรียมใจไว้เลยนะ
เพราะฉันจะไม่รีรออะไรอีก
นี่คุณไม่ได้ป่วยใช่มั้ยคะ
ฉันถามเพราะไม่เคยเห็นคุณหลับแบบนี้เลย
ตั้งแต่เมื่อวาน ฉันก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก
ต่อไปนี้ ฉันคงไม่ฝันร้ายอีกแล้วล่ะ
คะ
โทรบอกหมอชเวนะ
ว่าไม่ต้องจ่ายยาระงับประสาทให้ฉันแล้ว
หายแล้วจริงๆ เหรอคะ
ฉันไม่ได้ป่วย
อีกแล้ว
"อีกแล้ว"
ทำไมมองแบบนั้น
ฉันมีเรื่องจะถามค่ะ
พี่ชายที่ฉันตามหา
คือนักเขียนจริงๆ เหรอคะ
รู้อยู่แล้วจะถามทำไม
มันอาจฟังดูแปลกๆ นะคะ
แต่ฉันเอาคิดอยู่ตลอดว่าคุณคือ คนในความทรงจำของฉัน
คุณทำเหมือน...
คนที่มีปมในใจมาตลอด
แถมยังมีแผลเป็นที่ข้อเท้าอีก
ถ้าคนที่เธอชอบ คือพี่ชายที่เธอตามหามันก็คงดี
แต่ฉันไม่ใช่เขา
ฝันร้ายและแผลเป็นของฉัน
ไม่เกี่ยวกับเหตุการณ์นั้น
แล้วฉันจะใช่พี่ชายคนนั้นหรือไม่ใช่ มันสำคัญด้วยเหรอ
หรือว่าเธอเปลี่ยนใจแล้ว
ไม่ใช่นะคะ
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย
ฉันชอบคุณค่ะ
ขอตัวนะคะ
นอนเยอะๆ นะ
ค่ะ ฉันจะไปถึงประมาณหนึ่งทุ่มค่ะ
เดี๋ยวส่งรหัสผ่านไปให้ค่ะ
ถ้าถึงก่อนช่วยเปิดประตู เอาของเข้าไปวางไว้เลยได้มั้ยคะ
ขอบคุณค่ะ
ฉันจะย้ายห้องวันนี้แล้วค่ะ
นี่วันธรรมดานะคะ
วันธรรมดามันถูกกว่าน่ะค่ะ
ฉันเพิ่งได้งาน
พ่อแม่เลยเป็นคนจ่ายค่ามัดจำห้อง กับค่าขนย้ายให้
อะไรประหยัดได้ประหยัดน่ะค่ะ
อยู่กับพ่อแม่มาตลอด ถ้าย้ายไปอยู่คนเดียวคงลำบากน่าดูนะคะ
แต่ก็ต้องย้ายแหละค่ะ จะได้เก่งเหมือนเลขาคิมเร็วๆ
ฉันจะย้ายมาอยู่ใกล้ขึ้น และตั้งใจทำงานให้มากขึ้นค่ะ
ว่าแต่ คุณต้องไปประชุม กับฝ่ายธุรกิจแล้วไม่ใช่เหรอคะ
คะ
ตายจริง
ฉันจะตั้งใจทำงานให้มากขึ้นค่ะ
- แล้วเจอกันนะคะ - ค่ะ
[นักเขียนอีซองยอน]
ไม่สามารถติดต่อเลขหมายที่ท่านเรียกได้ในขณะนี้
นักเขียน รอนานมั้ยคะ
ไม่นานครับ
งานสัมมนาหนังสือกระแสตอบรับดีมากเลยค่ะ
บริษัทฉันที่เป็นคนจัด เลยรับผลพลอยได้ไปด้วยเลย
มีคนติดต่อมาขอสัมภาษณ์ กับให้ไปออกทีวีเยอะเลย
คุณจะยังรับข้อเสนอต่อใช่มั้ยคะ
ไม่ครับ
ทำไมล่ะคะ ถ้ารับก็ดีนะ
คุณพูดเก่งด้วย
ฉันชอบงานสัมมนาหนังสือมากเลยนะคะ
ยิ่งตอนคุณพูดถึงคนที่คุณชอบน่ะค่ะ
เธออยู่ที่งานด้วยใช่มั้ยคะ
เธอคงซาบซึ้งมากเลยสินะคะ
- เลขาซอล - ค่ะ
เลขาชเวต้องไปฝึกกองกำลังสำรอง
วันนี้เธอขับรถให้ฉันได้มั้ย
ฉันต้องนั่งอ่านเอกสารไประหว่างทาง
ได้ค่ะ วางใจฉันได้เลยค่ะ
ฉันจะไปส่งถึงที่อย่างดีเลยค่ะ
ไม่ได้ไปส่งที่ประตูนรกใช่มั้ย
ไม่ใช่สิคะ
เรียกฉันเหรอคะ
วันนี้เรากินข้าวเที่ยงด้วยกันได้ใช่มั้ย
ค่ะ วันนี้คุณไม่มีนัดก็ทานด้วยกันได้ค่ะ
นี่จะเป็นมื้อแรกตั้งแต่คบกันมา
ฉันอยากไปที่ที่มันพิเศษหน่อย
งั้นฉันจะจองร้านพิเศษๆ ให้นะคะ
ไม่เอาที่ที่ไปบ่อยๆ นะ อยากได้ที่ใหม่
ได้ค่ะ ฉันจะลิสต์ชื่อร้านใหม่ๆ ไว้ด้วย
เตรียมเค้กกันด้วยดีมั้ย
เราต้องฉลองช่วงเวลาพิเศษแบบนี้
ได้ค่ะ ฉันจะเตรียมแรร์ชีสเค้ก ของโปรดคุณไว้ให้นะคะ
ดีมาก
อะไรกัน
คนเป็นแฟนเขาคุยกันแบบนี้เหรอ
มันก็เป็นเรื่องที่ทำเป็นประจำ แต่ทำไมคราวนี้รู้สึกแย่จัง
มันอาจจะดูเด็กๆ ไปหน่อย แต่จุดเทียนมั้ย
ไม่ต้องหรอกค่ะ
ฉันเตรียมไว้เพื่อฉลอง จุดเริ่มต้นความโรแมนติกของเรา
ฉันเตรียมค่ะ ฉันเป็นคนจอง
อาหารถูกปากมั้ยครับ
ค่ะ อร่อยมากเลยค่ะ
ขอบคุณครับ พวกคุณดูเหมาะสมกันมากเลยนะ
คนอื่นอาจจะคิดว่าคุณเป็นเลขาเขาก็ได้
ทานให้อร่อยนะครับ
อย่าเพิ่งกลับเลย ไปเดตต่อดีกว่า
คะ
ไปเดินเล่น ดูหนังกัน
ไม่ได้ค่ะ
ไม่ต้องดึงหน้าก็ได้
ตอนบ่ายไม่มีงานอยู่แล้วนี่
แต่คุณต้องอยู่ออฟฟิศค่ะ
จะมาทำเรื่องส่วนตัวในเวลางานไม่ได้
โดยเฉพาะเรื่องเดต
- สับสนจัง - อะไรคะ
มาเดตแบบนี้ยังเหมือนเลขาอยู่เลย
แบบนี้ค่อยเหมือนแฟนหน่อย
ฉันว่าเราต้องคุยกันอีกรอบ
คุยอะไรอีกคะ
เธอก็คอยช่วยฉันเป็นปกติ
แต่มันทำให้ฉันดูแย่ยังไงไม่รู้
ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย
ที่เธอมาเทน้ำให้
ส่งผ้าเช็ดหน้าให้แบบเมื่อกี้
คนเป็นแฟนเขาไม่ได้ทำกันแบบนี้
มันช่วยไม่ได้นี่คะ
หน้าที่ฉัน...
คือทำให้คุณสะดวกสบาย
เราถึงต้องคุยกันไง
จากนี้ไป เธอต้องช่วยฉันแค่เรื่องงานเท่านั้น
เรื่องส่วนตัวฉันจัดการเอง
- แต่ว่ามัน... - ทำตามที่บอกนี่แหละ
ฉันอาจจะเป็นเจ้านายที่เอาแต่ใจ
แต่ฉันไม่อยากเป็นแฟนที่เห็นแก่ตัว
โอเค
เลขาซอล จะไม่ทำพลาดแล้วใช่มั้ย ห้ามหลงนะ
ไม่ต้องห่วงเลยค่ะ
ฉันรู้จักย่านนี้ดี
หลับตาขับยังได้
เราคงไม่ต้องหลับตาไปตลอดชีวิตเนอะ
ดูสิคะ จะถึงแล้วเนี่ย
แปลกจริง พอเธอไม่พลาดเลยแบบนี้
ฉันยิ่งกังวลกว่าเดิมอีก
นั่น...
ภรรยาเก่าผอ.นี่คะ
เพื่อนผู้ชายมั้งคะ
ถ้าฉันหลงทาง ก็คงไม่ต้องมาเห็นแล้ว
ทำไมต้องมาไม่พลาดวันนี้ด้วยนะ
ขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไรน่า ไม่ต้องคิดมาก
ไม่สิ ไม่
จะเอาอะไรเหรอคะ
ความเพิกเฉย
ฉันต้องการให้เธอเพิกเฉยและขี้เกียจ
สงสัยพูดในที่ประชุมเยอะไป
- ปวดคอไปหมด - ทำได้ดีมากครับ
อะไรน่ะ
รองประธาน
ทำอะไรครับเนี่ย
จะถ่ายเอกสารอะไรบอกผมก็ได้
- เดี๋ยวผม... - ฉันทำให้เองค่ะ
ไม่เป็นไร นี่ก็เสร็จแล้ว ผมใช้เครื่องจนเซียนแล้วด้วย
ผมถ่ายเอกสารหลังขยายและย่อขนาดเป็นแล้ว
ต่อไป ผมจะถ่ายเอกสารเอง
ขอบคุณทุกคน
มายืนทำอะไรกันเหรอคะ
เลขาคิมไม่อยู่ที่โต๊ะเหรอคะ
เปล่านะคะ ก็นั่งอยู่ตลอด
มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง
ทำไมคะ มีอะไรเหรอ
รองประธาน...
ออกมาถ่ายเอกสารเองค่ะ
- อะไรนะคะ จริงเหรอ - จริง
หัวใจเกือบวาย
ทุกคนได้ยินเสียงหัวใจฉันหยุดเต้นใช่มั้ย
ให้ตาย
ไม่อยากจะเชื่อเลย
- เลขาคิม - ค่ะ
ผอ.ฝ่ายการเงินเรียกไปหาน่ะค่ะ
โอเคค่ะ
คุกกี้รองประธานดูแพงและน่าอร่อยมากอะ
ลองกินกันสักชิ้นมั้ย คุณว่าไง
เอามั้ย
ไม่เป็นไรครับ
ช่วยลืมเรื่องโง่ๆ ที่ผมพูดไปเถอะนะครับ
ผมไม่เคยแตะต้องคุกกี้ของคุณเลย
- จริงมั้ย - ค่ะ
เขามาชงชากับหยิบคุกกี้เองเลยเหรอ
ค่ะ ฉันเห็นกับตาเลย
ตกใจแทบตาย
วันนี้เขาเป็นอะไรน่ะ
ถ่ายเอกสารเอง แถมยังชงชาเองอีก
ฉันว่าฉันรู้นะ
ถ้าคิดว่ารับได้ มารวมกันตรงนี้
- รวมจนจะสิงอยู่แล้วเนี่ย - เอ๊
ฉันว่า...
มันเป็นการกดดันก่อนไล่พนักงานออก
"ถึงไม่มีพวกนาย ฉันก็ทำเองได้"
ไม่น่าใช่นะคะ
แต่ฉันว่าใช่ค่ะ
ไม่งั้นจะอธิบายเรื่องที่...
เขาทำตัวแปลกๆ แบบนี้ว่ายังไงคะ
- ก็ใช่ค่ะ แต่ว่า... - เราจะทำยังไงกันดี
ลูกสาวเพิ่งจะย่างหนึ่งขวบ...
นั่นไม่เท่าไหร่หรอก แต่หนี้ที่ท่วมหัวอยู่นี่สิ
จบเห่แล้ว ยังมีอะไรที่อยากกินอีกตั้งเยอะ
พวกคุณคงเครียดกันเลยสินะครับ
แบบนี้ต้องรีบพัฒนาเรซูเม่ตัวเอง ก่อนโดนไล่ออก...
แบบผมนี่
แล้วทำไมไม่ปรับปรุงนิสัย ไปพร้อมๆ กับเรซูเม่ซะบ้าง
นิสัยแย่ที่สุด
แล้วผมล่ะครับ
แพฮยอนซึง
นายเป็นแค่เด็กฝึกงาน รอด
เขาจะเอาคนออกจริงๆ เหรอคะ
มันเหมือนความสงบก่อนพายุเข้าไง
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
กลับมาแล้วเหรอคะ
เดี๋ยวนะ
ฉันชงชาเองเป็นแก้วแรก
เอาไปให้เลขาคิมก่อนดีกว่า
รอก่อนนะลูก
เรียกฉันเหรอคะ
นั่งสิ
ฉันชงชาเองแก้วแรกในชีวิต
ฉันอยากให้เธอดื่มมัน
ลองชิมดู
ฉันมีเรื่องจะบอกค่ะ
ดื่มก่อน ค่อยคุย
ชาที่ฉันชงครั้งแรกอาจจะเย็นก่อนได้
ค่ะ
โอ๊ย ร้อน
ร้อนๆ
เป็นอะไรหรือเปล่า ลวกลิ้นเหรอ
- ไหนอ้าปากซิ - ไม่ค่ะ
- ไม่เป็นไรค่ะ - อ้าปาก
- ไม่เป็นไรค่ะ - อ้าปากสิ
ผมมีอะไรจะบอก
วันนี้น่ะ
เป็นวันพิเศษสำหรับผม
วันพิเศษเหรอคะ
ใช่ เป็นวันที่...
ผมจะเริ่มดำเนินการให้มีการจัดการ การสื่อสารภายในองค์กรเป็นปีแรก
จัดการการสื่อสารภายในองค์กรวันแรกเหรอครับ
ใช่แล้ว
วันนี้จะเป็นวันที่ผมจะจ้องตาพวกคุณทุกคน
และแสดงความขอบคุณผ่านดวงตาคู่นี้
คนแรกที่ผมจ้องก็คือเลขาคิมน่ะ
เอาล่ะ งั้นผมจะเริ่มทำการจ้องตา
กับคนที่สองแล้วนะ
ผู้จัดการจอง
ขอบคุณที่ทำงานหนักนะ
ดีใจที่ได้เจอนะ
รองประธานคะ
คุณมีเอกสารที่ต้องดูอีกเยอะเลยนะคะ
ต้องรีบเซ็นอนุมัติเพื่อจะได้ดำเนินการต่อได้ค่ะ
- จริงเหรอ - ค่ะ
โชคไม่ดีเลย เราคงต้องเลื่อนการจ้องตานี้ออกไป
ต่อกันตอนปีหน้าซะแล้ว
ทำงานได้ดีมากทุกคน
- เอ่อ... - สวัสดีค่ะ
ไม่เข้าใจเลย
จู่ๆ ก็มีวันจัดการการสื่อสารในองค์กร
นั่นสิครับ รองประธานอาจจะอยากให้เราสื่อสารกันมากขึ้น
ไม่หรอก ฉันว่าฉันรู้แล้วว่าเพราะอะไร
ฉันมั่นใจเลยว่า
ต้องเป็นเพราะเลขาคิม
คะ พูดอะไรไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย
บอกมาตามตรงสิคะ
คุณมีความลับกับเรา
แล้วไปบอกรองประธานใช่มั้ยล่ะ
ให้เขาจัดกิจกรรมนี้ขึ้น แล้วก็ดูแลเราดีขึ้น
ก็เขาดูไม่น่าจะคิดไอเดียนี้ได้นี่นา
ต้องเป็นไอเดียของคุณแน่ๆ
จริงเหรอคะเลขาคิม
ประมาณนั้นแหละค่ะ
บ้าจริง! คุณนี่นะ
อย่าเสนอไอเดียอะไรอย่างนี้สิ
ฉันนี่อึดอัดไปหมดเลย
บ้าๆๆๆ
แต่การที่เขาใส่ใจเรามากขึ้น
ก็แปลว่าเราจะไม่โดนเด้งนะคะ
ก็ใช่แหละ แล้วถ้าเป็นอย่างนั้น
ทำไมวันนี้เขาดูแปลกๆ นะ
"วันจัดการการสื่อสารภายในองค์กร"
ฉลาดจริงๆ เลยเรา
สถานการณ์ฉุกเฉินขนาดนั้นยังคิดทันอีก
เป็นไงล่ะเลขาคิม
เนียนเนอะ
รองประธานคะ
การที่คุณทำงานต่างๆ ด้วยตัวเอง
ทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีนะคะ
พูดผิดหรือเปล่า
จะพูด "ดี๊ดี" แต่พูดเป็น "ไม่ดี" หรือไง
ไม่ใช่เลยค่ะ
ฉันไม่อยากได้รับสิทธิพิเศษ เพียงเพราะเราคบกัน
มันทำให้ฉันรู้สึกไม่ดี
ฉันทำอะไรด้วยตัวเองนี่ไม่ดีเหรอ
9 ปีที่ผ่านมา ฉันเป็นคนจัดการทุกอย่างให้คุณ
ให้ฉันได้ทำหน้าที่พวกนั้นต่อเถอะค่ะ
ขอตัวนะคะ
เลขาคิม
ฉันเข้าใจว่าเธอจะสื่ออะไร
แต่ประเด็นคือ ฉันไม่อยากให้เธอทำงานเล็กๆ น้อยๆ
"งานเล็กๆ น้อยๆ" เหรอคะ
การดูแลสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ต่างๆ เป็นงานของฉันค่ะ
ฉันทำงานหนักเพื่อทำทุกอย่างให้ออกมาดี
การที่เห็นเจ้านายพึงพอใจกับสิ่งที่ฉันทำน่ะ
ทำให้ฉันภาคภูมิใจค่ะ
คำที่คุณพูดออกมาเมื่อกี้
มันเหมือนกับว่าคุณไม่เคารพในสิ่งที่ฉันทำ นั่นทำให้ฉันรู้สึกแย่ค่ะ
เธอก็ทำให้ฉันรู้สึกแย่อยู่เหมือนกัน
ไม่รู้หรือไงว่าทำไมฉันถึงลองทำสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเอง
ปกติแล้วฉันได้ทุกสิ่งทุกอย่างมาอย่างง่ายดาย
คิดว่าการต้องลงมือทำเองแบบนี้มันง่ายนักเหรอ
มันยาก แต่ฉันก็อยากลองทำเพื่อเธอ
ฉันอยากทำดีกับเธอ
แต่อย่าทำอย่างนี้อีกเลยนะคะ
นี่เป็นที่ทำงาน
เราควรจะจดจ่อกับการทำงาน
ฉันจะต้องวางตัวให้เหมาะสมกับสถานะที่เป็นอยู่
ทั้งการเป็นคิมมีโซและการเป็นเลขาคิม
ฉันต้องไม่สับสนค่ะ
หวังว่าคุณจะเข้าใจนะคะ
คุณนี่ยึดเหตุผลตลอดเวลาเลยนะ
ฉันขอตัวกลับไปทำงานนะคะ
ที่เธอพูดมาก็ถูก
แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้กัน
[รองประธานบริษัท อียองจุน]
คุณเลขาคิมคะ
คุณไปทำอะไรให้รองประธานไม่พอใจหรือเปล่าคะ
เปล่านี่คะ
เหมือนจะมีอะไรเกิดขึ้นเลยค่ะ บรรยากาศอึมครึมไปหมดเลย
ฉันไม่รู้นะคะว่ามีเรื่องอะไร แต่ไปขอโทษเขาได้มั้ยคะ
ฉันกลัวมากเลยค่ะ ใจเต้นตึกตักๆ เลยตอนนี้
ฉันว่าฉันไม่มีอะไรต้องขอโทษเขานะคะ
แต่ว่า...
ปกติคุณจะยอมทำตามใจรองประธานทุกอย่าง
ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ได้ทำอะไรผิดนี่คะ
คะ
ไม่เข้าใจเลย
ทำไมต้องมีเหตุผลตลอดเวลา
มากันขนาดนี้แล้ว ยังมองที่เหตุผลอย่างเดียวได้ยังไง
เธอบ้างานจนแคร์แต่เรื่องงาน
แต่นายก็ชอบเลขาคิมแบบที่มีเหตุผล
เข้มงวดและสนใจแต่งานไม่ใช่เหรอ
เพราะแบบนี้ถึงทำงานด้วยกันได้ถึง 9 ปีนี่
เธอไม่เข้าใจว่าผู้ชายคิดและรู้สึกอะไร
เพราะเธอไม่เคยมีแฟนมาก่อนใช่มั้ย
นายก็ไม่เคยมีแฟนมาก่อนเหมือนกัน
ฉันรู้สึกตกหลุมรักเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่ดูเหมือนเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็กลายเป็นหายนะครั้งใหญ่ได้แล้ว
อะไรไม่เข้าหูนี่ไม่รับเข้าหัวเลยนะ
พูดก็พูดเถอะ
คนคบกันก็แบบนี้แหละ
พอมีความเห็นที่ต่างกัน
ก็อาจทำให้ทะเลาะกันบานปลายได้
ประเด็นก็คือ
ถ้าเกิดว่าทะเลาะกันบ่อยครั้งเข้า
ก็จะเริ่มทำให้ห่างกันไป
และสุดท้ายก็อาจต้องเลิกกัน
- เหมือนที่เกิดกับฉันไง - ฮะ
เราเพิ่งจะคบกัน นี่นายแช่งเราแล้วเหรอ
ท่านรอง...
ยองจุนเอ๊ย
อย่าโกรธกันนานนักเลย
ถ้ายังเป็นแบบนี้ คงได้เลิกแน่
เหมือนฉัน
เป็นอะไรของเขา
แต่ปกติคุณจะยอมทำตามใจรองประธานทุกอย่าง
ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ได้ทำอะไรผิดนี่คะ
ปกติแล้วฉันจะต้องรีบขอโทษเขา
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา
แต่ทำไมตอนนี้มันไม่ง่ายเหมือนแต่ก่อนแล้ว
เราจะเคลียร์เรื่องนี้กันได้มั้ยนะ
เลขาคิมคะ ถ้าวันนี้ฉันขอกลับเลยได้มั้ยคะ
ต้องย้ายของเข้าห้องน่ะค่ะ
ได้สิ ขอให้ทุกอย่างราบรื่นนะคะ
- ค่ะ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ - ค่ะ
ตารางงานของฉันวันนี้
หมดหรือยัง
บอกสิว่าเราต้องคุยกัน
ค่ะ วันนี้ไม่มีนัดอะไรอีกแล้วค่ะ
บอกสิว่าหลังจากมื้อเย็น เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง
เข้าใจแล้ว
กลับเลยก็ได้นะ
บอกสิว่าอย่าเพิ่งกลับ บอกสิว่าต้องอยู่ด้วยกัน
ค่ะ งั้นฉันขอตัวกลับนะคะ
บอกสิว่า "จบหน้าที่ของเลขาคิมแล้ว"
"คิมมีโซ เราไปเดตกันเถอะ"
โอเค
ไปแล้วนะ
บอกสิว่า "รออะไรอยู่ มาด้วยกันสิ"
เร็วเข้า! รั้งฉันไว้สิ
ปล่อยให้ฉันรอเก้อได้ไง
แม่คะ ห้อง 301 ไม่ใช่ 302 บอกหลายรอบแล้วนะคะ
ส่งไปตามที่อยู่ได้เลยค่ะ
โอเคค่ะ
สวัสดีค่ะ
- ของห้อง 301 ใช่มั้ยคะ - ครับ
ขอโทษที่มาช้านะคะ
- ไม่เป็นไรครับ เกือบเสร็จแล้วครับ - โอเคค่ะ
สวยจริงๆ
นี่มัน...
ยังใช้ได้อยู่เลย
กลับบ้านกันนะจ๊ะ
สวัสดีค่ะ
เห็นพัดลมที่ตั้งอยู่ตรงนี้มั้ยคะ
พัดลมเหรอ ของหนูเหรอจ๊ะ
พ่อหนุ่มที่อยู่ชั้นดาดฟ้าเอาไปน่ะ
คะ
คิดว่ามีคนทิ้งแกเพราะว่าพังซะอีก
ยังใช้ได้อยู่เลย
ขอตั้งชื่อแกว่า
พัดลมในแบบของโกควีนัม
พัดโก
ขึ้นมาทำอะไรครับคุณ
ย้ายมาวันนี้นี่ ให้ต๊อกกับเพื่อนบ้านหรือยังเอ่ย
ต๊อกที่หน้าคุณสิ
ขโมยพัดลมฉันนี่
มีปัญหาอะไรคะ เอาพัดลมฉันมาทำไม
ของคุณเหรอ
ผมเอาขึ้นมาเพราะคิดว่ามีคนทิ้งมันแล้ว
ความผิดคุณนั่นแหละ เอาไปวางข้างถนนแบบนั้นเองทำไมครับ
พูดบ้าอะไรกัน ตอนนั้นฉันขนของเข้าห้องอยู่
แล้วคุณคิดว่าจะมีคนทิ้งพัดลมแบบนี้ได้เหรอคะ
มันยังดูใช้ได้อยู่เลย
เดี๋ยวนี้คนเขาก็ทิ้งของที่ไม่ได้พังกันตั้งเยอะ
ดูโต๊ะตัวนี้สิ ผมก็เลยเก็บเอามา...
ที่ไหนกันเล่า
เอาเถอะ แย่เลย
ผมจะให้คืนโดยไม่ตั้งคำถาม
มีอะไรต้องตั้งคำถามอะคะ นี่มันของฉัน
ให้ตายสิ
[พี่พิลนัม]
ค่ะพี่
ไม่เอา ฉันไม่อยากดื่มอะ
ฉันเหนื่อย
ค่ะ
น่ากินจัง
ย้ายหอทั้งทีก็ต้องกินอาหารจีนนี่แหละ
ใครคะ
เอามะเขือเทศราชินีมาเพื่ออะไรคะ
มะเขือเทศราชินีมันทำไมครับ
นี่ผมปลูกเอง ดูแลเองกับมือ
เลี้ยงดูโดยได้รับแสงในปริมาณที่พอดี
นี่คือมะเขือเทศราชินีแสนล้ำค่า ที่ผมเลี้ยงเหมือนลูกเลยนะ
เอาไปสิ
โอ๊ย เมื่อยแล้ว
เอาของล้ำค่าของคุณมาให้ฉันทำไมคะ
เป็นการขอโทษเรื่องเมื่อกี้น่ะครับ
ถือว่าเป็นค่าที่ผมใช้พัดลมตัวนั้นไป
และเป็นของขวัญจากเพื่อนตึกเดียวกันแล้วกัน
ไปก่อนนะครับ
นี่ฉันใจร้ายกับเขาไปหรือเปล่านะ
ถ้าคุณสั่งอาหารมากิน ก็คงกินไม่หมด
เพราะอาหารมักจะเยอะกว่าที่คนคนนึงจะกิน
คงไม่ได้จะมากินด้วยหรอกนะคะ
ไม่หรอกครับ
แต่ถ้าคุณสั่งอาหารเมื่อไหร่
ก่อนจะกิน คุณต้องแบ่งอาหารให้ผมครึ่งนึง
จะได้ไม่มีอาหารเหลือ ได้ผลประโยชน์ร่วมกันนะครับ
อะไรครับเนี่ย
ฉันสั่งมาเยอะน่ะค่ะ
ฉันว่าฉันน่าจะมาแบ่งให้คุณ
ไปนะคะ
เดี๋ยวก่อนครับคุณคิม
ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ
ถือว่าแทนคำขอบคุณมะเขือเทศราชินีที่คุณให้
เปล่าครับ ผมจะบอกคุณว่า
คุณน่าจะสั่งข้าวผัดกุ้งนะ
ที่บอกเนี่ย เพราะว่ามันมีกุ้งหนึบหนับน่าอร่อย
- คะ - หมูผัดเปรี้ยวหวานด้วย
ผมอยากจะค่อยๆ เอามันจิ้มซอสทีละชิ้นๆ แล้ว...
เอาคืนมาค่ะ
ไม่ครับ
ผมจะกิน เพราะไม่อยากปฏิเสธความหวังดีจากคุณ
อย่าเรียกว่าความหวังดีเลยค่ะ ทำตามมารยาทค่ะ
งั้นผมก็จะน้อมรับการทำตามมารยาทของคุณ
จริงๆ ก็ไม่ใช่หรอกค่ะ เอาคืนมาเถอะค่ะ
ไม่ครับ ผมเป็นคนมีมารยาท
รู้อะไรมั้ยคะ ฉันชอบมะเขือเทศลูกโตๆ มากกว่ามะเขือเทศราชินี
มะเขือเทศลูกใหญ่ผมก็มี เดี๋ยวรอบหน้าเอาไปให้ครับ
ยังไม่ทันจะโตเลย เอาคืนมาค่ะ!
ฉันจะกินให้หมดเลย!
[ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความบังเอิญ]
[กลายเป็นความแน่นอน อีซองยอน]
ผมคิดว่าคงทนไม่ได้ถ้าอยู่คนเดียว
ผมจะไม่ปล่อยเธอให้หลุดมือแน่นอน
ผมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ
[คิมมีโซ]
รองประธานไม่คิดจะโทรมาหรือไงนะ
ใครคะ
รองประธาน
หลับแล้วเหรอ
ยังไม่ถึงเวลานอนหรอกค่ะ
งั้น...
เรื่องวันนี้...
- ของมาส่งครับ! - ของมาส่ง
คะ
- คุณคิมมีโซใช่มั้ยครับ - ค่ะ ขอบคุณค่ะ
[กิมจิยี่ห้อโทลซัน]
"กิมจิยี่ห้อโทลซัน" เหรอ
ในช่องโฮมช็อปปิ้งนี่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลยค่ะ
อร่อยมากเลยด้วยค่ะ
- งั้นขอกินหน่อย - คะ
กินข้าวกัน
กินกับไอ้นี่
อะไรคะนั่น
ของที่เธอชอบไง
ตามสบายเลยค่ะ
[หนีไปปิ้ง]
ฉันไปร้านนี้ประจำเลย คุณไปถึงนู่นเลยเหรอคะ
ใช่ ฉันย่างเองด้วย
ขอโทษนะครับ ห่อกลับหน่อย
เอ้อ เจ้าของร้านนั้น
จำได้ด้วยว่าเราไปกินด้วยกัน
เอาแมลงมาให้ด้วยนะ เธอชอบนี่
- แมลงเหรอคะ - ใช่
ดักแด้หม่อนนี่นา
หนังหมูกับแมลง
แฟนฉันชอบกินอะไรแปลกๆ เนอะ
ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณที่เอาของที่ชอบมาให้เหรอ
ขอบคุณที่มาหาค่ะ
ฉันคิดถึงคุณ
แล้วทำไมอยู่ที่ออฟฟิศถึงเคร่งนักล่ะ
พออยู่ที่ทำงาน คุณก็เป็นรองประธาน
ส่วนฉันก็เป็นเลขา ฉันก็ต้องระมัดระวังตัวสิคะ
ฉันถึงต้องขีดเส้นแบ่งไว้ให้ชัดเจน
ขอโทษที่ทำให้คุณรู้สึกแย่นะคะ
ฉันไม่ชอบ
รองประธาน แบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอคะ
คนเขาอุตส่าห์ขอโทษ
ไม่ใช่เรื่องนั้น เรื่องชื่อที่เธอเรียกฉันต่างหาก
นับจากนี้เธอต้องเรียกฉันว่า "พี่"
อะไรนะคะ
เราเรียกกันเหมือนเดิมไม่ได้เหรอคะ
ก็รองประธานยังเรียกฉันว่าเลขาคิมอยู่เลย
ฉันจะเรียกเธอว่ามีโซ
มีโซ
ไหนลองเรียก "พี่" ซิ
พะ
เอาไว้คราวหน้าแล้วกันนะคะ
ค่อยเป็นค่อยไปกันดีกว่านะคะ
มีโซ
มีโซ พี่ๆ เธอมาแล้วเปิดประตูเร็ว
พี่สาวเธอมาเหรอ
- เปิดประตูหน่อย - ฉันต้องแนะนำตัวกับพี่สาวเธอสินะ
ฉันก็อยากให้ทุกคนรู้เรื่องเราเร็วๆ อยู่แล้ว
เดี๋ยวนะ
ยังไม่ใช่ตอนนี้ ตามมานี่ก่อนค่ะ
- ทำไมล่ะ พวกเขาเรียกเธออยู่นะ - มีโซ
- เบาๆ ค่ะ
นี่ ฉันต้องทักทายพี่สาวของเธอนะ
เธอจะให้ฉันเข้าไปในนี้เหรอ
เดี๋ยวสิ
เลขาคิม
ฉันอียองจุน รองประธานแห่งยูมยองกรุ๊ปนะ
ตอนนี้คุณเป็นแฟนฉันค่ะ
อยู่เฉยๆ ในนี้ก่อนนะคะ
เดี๋ยวสิเลขาคิม
อยู่เงียบๆ ก่อนนะคะ
อะไรกัน ก็อยู่บ้านนี่
ทำไมไม่มาเปิดประตู
ฉันเผลอหลับไปน่ะ
แต่ว่าพี่มาทำอะไรกันเหรอ
ก็ตะกี้เสียงแกฟังดูไม่ค่อยดี
เราก็เลยมาทำให้แกอารมณ์ดีไง
แกจะต้องตกใจถ้ารู้ว่าพวกเราซื้ออะไรมา
สิ่งนั้นก็คือ
หนังหมูย่างจากร้านหนีไปปิ้ง
มันต้องอร่อยมาก... อะไรแกกินอยู่แล้วเหรอ
อ๋อ ฉันก็แค่นึกขึ้นมาได้ว่าต้องกิน
แต่ว่าทำไมถึงมีสองที่ล่ะ
นั่นสิ แถมแกไม่ใช่คนที่กินสองมือพร้อมๆ กันอีก
- คือว่า... - อย่าบอกนะว่า
แกให้รองประธานอะไรนั่น เข้ามาในบ้านแกอีกแล้วเหรอ
เขาก็แค่มากินหนังหมู แล้วก็กลับไปแล้ว
เป็นถึงเศรษฐี แต่ไม่มีที่ไปหรือไง
คราวก่อนก็มากินรามยอนแล้วก็ไป
จริงเหรอ
แกทำรามยอนให้เขากินตอนดึก แถมวันนี้กินหนังหมูย่าง
ให้ตาย เป็นคนรวยทำไมทำตัวแบบนี้
- คือว่า - วันนี้ฉันไม่ได้เลี้ยงนะ
แต่เขาซื้อมาเอง
โอ้โห โคตรแย่เลย
ไม่ซื้อริบอาย แต่ซื้อหนังหมูมาเนี่ยนะ
รวยซะเปล่าทำไมงกแบบนี้
มีโซ พี่บอกแล้วใช่มั้ย
ว่าคบกับเขามันไม่เวิร์กหรอก
เขาต่างจากเราเกินไป
นั่นสิ
ต่อให้ทั้งสองคนชอบพอกัน ยังไงครอบครัวของเขาก็ต้องคัดค้านอยู่ดี
เอาซองเงินยื่นให้แก
แล้วพูดว่า "ออกไปจากชีวิตลูกชายฉัน"
แล้วก็เอาน้ำสาดใส่หน้าแก จะทำยังไง
โอ้โห พวกพี่นี่ดูละครเยอะไปแล้วมั้ง
และก็ ถึงแม้ครอบครัวของเขาจะอนุญาต แต่ฉันไม่ยอมแน่นอน
ยิ่งได้ฟังเรื่องที่แกเคยเล่ามานะ
ทั้งหลงตัวเอง และเห็นแก่ตัวขนาดนั้น
พี่ ฉันเคยพูดแบบนั้นเหรอ
และยิ่งไปกว่านั้น
แกบอกว่าเขาจูบไม่ได้
เพราะว่าเสื่อมสมรรถภาพทางเพศไง
ถ้ามีเวลาว่างมาทำอะไรแบบนี้
ให้เขาแวะไปที่คลินิกเราสักครั้งเถอะ
นี่ ดื่มไปด้วยคุยไปด้วยดีกว่า
เอามาเลย
ให้ตายสิ
มีโซ มากินเร็ว
อร่อยมากเลย
- ชน - ชนแก้วกันมีโซ
ทำไมล่ะ
ขอดื่มต่ออีกหน่อยไม่ได้เหรอ ทำไมต้องให้รีบกลับด้วย
ขออีกกระป๋องนึงนะ
- ไว้ครั้งหน้านะ - ไม่เอาน่า
ไปได้แล้ว
- นี่ - บ๊ายบาย
รองประธานคะ
เลขาคิม
นี่เธอเล่าเรื่องอะไรให้พี่เธอฟังบ้างเนี่ย
ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ
เรื่องอลังการแบบบล็อกบัสเตอร์ที่ทำให้นี่ ไม่พูดถึงเลยเหรอ
บอกไปแค่ฉันมากินรามยอนแล้วก็กลับงั้นเหรอ
และเรื่องที่ฉันเห็นแก่ตัวอีก
ถ้าฉันเป็นคนแบบนั้น ฉันจะซื้อหนังหมูและแมลงที่เธอชอบมาให้งั้นเหรอ
ขอโทษนะคะ
ถ้าคุณจะโกรธฉันก็เข้าใจค่ะ
พอเถอะ
ถ้าเราทะเลาะกันอีกจะทำยังไง
ทำทุกอย่างเพื่อคืนดีกันขนาดนี้
และเธอก็สวยมากๆ
ทำให้ฉันโกรธเธอนานกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว
ฉันรู้สึกไม่ดี ที่วันนั้นฉันทำลงไปโดยไม่คิด
และทำให้เธอต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
เดี๋ยวฉันจะไปที่บริษัท มาคุยกันหน่อยนะ
อรุณสวัสดิ์เลขาคิม
คือว่า
ฉันไปพบเขาได้มั้ยคะ
ฉันอยากไปคุยให้เคลียร์ ว่าฉันรู้สึกยังไงค่ะ
เอาสิ
สบายดีมั้ย
ค่ะ
สองสามวันมานี้เธอไม่รับสายฉัน
ฉันรู้สึกแย่มากเลย
ขอบคุณนะที่มาเจอกัน
ดีจังนะ ได้เห็นหน้ากันแบบนี้
ขอโทษนะ
ที่วันนั้นอยู่ดีๆ ฉันก็สารภาพรักออกไป
ฉันแค่อยากบอกความรู้สึกของฉันออกไป
ตกใจมากเลยใช่มั้ย
ค่ะ
เพราะฉันไม่ได้อยากเจอพี่ เพราะเหตุผลนั้น
ตอนที่ฉันยังเด็ก พี่ปกป้องฉัน
จากสถานการณ์เลวร้ายนั้น ฉันรู้สึกขอบคุณมากเลย
สักวันหนึ่งฉันต้องเจอพี่ให้ได้
แต่ว่า
ไม่ใช่ความรู้สึกแบบชายหญิงค่ะ
เพราะงั้น
ฉันคง
รับความรู้สึกของพี่ไว้ไม่ได้
หรือว่า
เป็นเพราะยองจุนเหรอ
ค่ะ
เธอ
รู้มั้ยว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันต้องเจอเรื่องแย่ๆ เพราะยองจุนขนาดไหน
เพราะเขาทำให้ฉันเจ็บปวด
จนต้องทิ้งทุกอย่างแล้วไปเรียนต่อต่างประเทศ
เธอรู้มั้ยว่าฉันรู้สึกยังไง
เรื่องนี้อีกแล้วเหรอ
จะพูดเรื่องนั้นไปถึงเมื่อไหร่กัน
ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง
เหนื่อยเหรอ
นายพูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง
ฉันจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้อย่างดี
เพราะงั้นฉันเลยใช้ชีวิตอย่างเจ็บปวด
แต่นายสบายดีใช่มั้ยล่ะ
เพราะนายไม่มีความทรงจำเลวร้าย พวกนั้นเหลืออยู่แล้ว
เลิกประชดได้แล้ว
และก็อย่าเรียกมีโซมาฟังเรื่องไร้สาระพวกนี้อีก
ถ้ายังพูดเรื่องนี้ต่อหน้ามีโซอีกล่ะก็
ต่อให้เป็นคนในครอบครัวฉันก็จะไม่ยอมแล้วเหมือนกัน
ไปกันเถอะ
รองประธานคะ
พี่คุณเขาลำบากขนาดนั้น
ไม่รู้สึกผิดต่อเขาบ้างเหรอคะ
อดีตที่พี่ฉันยึดติดอยู่นั้น
ไม่มีอยู่ในความทรงจำของฉันเลย
การรู้สึกผิดกับสิ่งที่เธอไม่รู้
มันไม่ดูเสแสร้งไปหน่อยเลย
ฉันหวังว่าเราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้กันอีก
เข้าใจแล้วค่ะ
เราจะไปไหนกันคะ
ไปขับรถเล่น
วันนี้ฉันจะเป็นเลขาของเธอวันนึง
พอยิ้มแล้วสวยกว่าเดิมจริงๆ
มีที่ที่อยากไปมั้ย
ไม่รู้สิคะ
ฉันอยากเดินเล่นสักหน่อย
ดีจังเลยนะคะ
หนาวเหรอ
นิดหน่อยค่ะ
อาจเป็นเพราะว่ามันอยู่ริมแม่น้ำ อากาศก็เลยเย็นนิดหน่อย
รอตรงนี้ก่อนนะ
คลุมนี่ไว้
ขอบคุณนะคะ
สีแดงเบอร์กันดีนี่คะ
สีนี้เข้ากับคุณมากๆ เลย
ผิดแล้ว
ฉันเข้าได้กับทุกสี
แต่เข้ากับสีแดงเบอร์กันดีได้ดีกว่า
ค่ะ
นี่ฉันไม่ได้พูดเองนะ
เป็นคำพูดของดีไซเนอร์ คนที่เอ็นดูฉันเป็นคนพูดน่ะ
เขาเป็นใครเหรอคะ
ฉันรู้จักมั้ยคะ
เขาเป็นคนสนิทของแม่ฉันน่ะ เธอไม่รู้จักหรอก
เขาเอ็นดูฉันตั้งแต่ฉันยังเด็ก
เลยออกแบบและตัดเสื้อให้ฉันบ่อยๆ
ทำด้วยตัวเองเลยเหรอคะ
อืม ขนาดหลานแท้ๆ เขายังไม่ทำให้เลยนะ
แต่เขาทำให้ฉันเป็นกรณีพิเศษ
ดีไซเนอร์จางจองโด
เป็นคนทำคาร์ดิแกนตัวนั้นให้เขา
อาจเป็นเพราะเขาเป็นลูกชายฉัน แต่ว่ามันเหมาะกับเขามากเลย
วันนั้น
ฉันมองเขาใส่ชุดนั้น เดินออกจากบ้านไปด้วยความรัก
อย่าเข้าใจผิดนะ
ฉันไม่ได้เบื่อเพราะอยู่กับเธอนะ
แต่ฉันรู้สึกสบายใจน่ะ
อาจเป็นเพราะว่าหายตื่นเต้น
หรืออาจเพราะนอนไม่พอ
อยากพักในรถสักหน่อยมั้ยคะ
รู้ว่าไม่ควรทำแบบนี้ตอนออกมาเตด
แต่ขอพักแป๊บนะ
เอาสิคะ
เขาหนาวมากมั้ย
ยิ่งเป็นคนขี้หนาวอยู่ด้วย
ถ้าป่วยขึ้นมาจะทำไงดี
- ไม่เป็นไรค่ะ - ฉันหมายถึงตัวเอง ไม่ได้หมายถึงเธอ
ฉันกังวลว่าถ้าตัวเองป่วยจะทำยังไง
คุณหนาวง่ายอยู่แล้วนี่คะ
มีโซจะไม่ลืมชื่อพี่เลย
พี่ชื่ออี...
- อี... - ยัยโง่
ลืมอีกแล้วนะ
ชื่อของฉันก็คือ
- อีซอง... - เกิดอะไรขึ้นบ้าง
ฮยอนโอเคหรือเปล่า
ใช่แล้ว
ตอนนั้นท่านพูดว่าฮยอนแน่นอน
ความทรงจำในวัยเด็กอาจทำให้การรับรู้ผิดพลาด
หรือว่าถ้าฉันเข้าใจผิด เพราะว่ามันออกเสียงคล้ายๆ กันล่ะ
พี่ซองฮยอน
ว่าไง
[ขอขอบคุณจองซูยองและคุณมิฮาล แอสมิโนว]
[รักวุ่นๆ กับคุณเลขา]
ฉันหวังว่าคุณจะไม่กังวล กับเรื่องความสัมพันธ์ของเราอีก
ตอนที่นายพบกับครอบครัวของเธอ ก็รวบมือสองข้างเข้าด้วยกัน
ครับ ครับ ผมชอบครับ
เขาต้องให้นายทำทุกอย่างแน่นอน
เจ้าหอย
เคยได้ยินใช่มั้ยครับ ว่ายิ่งรวยยิ่งตระหนี่
นั่นคือผมเองครับ
เติมข้างในเต็มแล้วครับ
สองคนนี้ใครเป็นพี่ของฉันกันแน่คะ
พี่คะ
ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อเปลี่ยนใจพี่ของเธอเอง
เพราะงั้นไม่ต้องร้องแล้วนะ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย